Het was op een vage dag dat ik voor het eerst ontwaakte. Niet eerder had ik het meegemaakt dat ik me bewust werd van hoe het was en niet alleen dat maar ook hoe het zou kunnen zijn. Toch was ik door dit feit niet alleen opgetogen. Iets in me zei dat ik op reis moest gaan maar of het ver weg of dichtbij zou zijn, kort of lang zou duren, dat mochten ze me niet zeggen. Ook het einddoel werd geheim gehouden, versluierd zodat ik wel iets ervan kon ontwaren maar het niet zodanig als richtpunt kon gebruiken. ”Verdorie”, mopperde ik. “het kan nu ook nooit wat rustiger worden
Adriaen Willemsz
Uit: Ontwakeningen
Verder op reis? Klik en bestel: