Onderhuids voelde het alsof duizenden mieren zich niet aan het vervelen waren, ik wel dus. Het leek voor mij of alles om en in me in een tussenfase terecht was gekomen waar alles beweegt maar niets lijkt te veranderen. Dat laatste is natuurlijk niet zo want alles stroomt ondanks dat je er zelf vaak niet van bewust bent. De onrust was echter meer te wijten aan het niet weten hoe verder en waar naartoe. Ik wist dat bij het onderweg zijn de reis uiteraard belangrijker is dan het uiteindelijke doel, wat vooral niet uit het oog verloren mag worden, echter de onrust blijft. Ik was al onderweg gegaan,
Uit: Sprookjes voor onderweg – een innerlijke reis-
Adriaen Willemsz
Verder lezen, klik dan op onderstaande link en bestel: