Pom, tom, tadam. Pom, tom, tadam. Ik schrok wakker, zwetend van angst. De droom was terug. Nog even bleef ik hangen in die tussentijd waarin alles ineen vloeit en tolt. Waardoor ik de droom steeds weer herleefde, ik kon er geen directe vinger op leggen. Natuurlijk had ik wel een sterk vermoeden maar dat had ik lang geleden toch weggestopt als een slecht bewaard geheim dat nooit meer naar boven mocht komen? Begraven als je snapt wat ik bedoel. Het was zo anders begonnen. In een opwelling van verstandverbijstering of naïviteit zoals ik het later zou benoemen. Maar laat ik niet op de zaken vooruitlopen
Uit: Sprookjes voor onderweg – een innerlijke reis –
Adriaen Willemsz
Verder lezen, klik dan op onderstaande link en bestel: