Plons, een zilverige regen ontplofte in het bos aan de voet van de grijze kei die eenzaam aan de rand van de bron lag. Het was een mooie dag in de herfst van dat jaar, de bladeren verkleurden inmiddels en in de heggen zag je in de morgen het fijne kantwerk dat de spinnen zo nauwkeurig hadden gemaakt. Nu het jaar op zijn eind liep en de natuur zich in scharlaken en geel tooide was er tijd voor bezinning gekomen. Alles was stil en vredig geweest totdat. Degene die verantwoordelijk was voor de onverwachte explosie was nog niet in zicht gekomen.
Adriaen Willemsz
Uit: Ontwakeningen
Verder op reis? Klik en bestel: