Drup, iets anders dan het holle geluid van voetstappen op dit moment was er in de lange tunnel niets te horen geweest dan dit. Drup, weer klonk het eenzame geluid, naargeestig en droef alsof dat het enige dat was achtergebleven na het vertrek van degenen die hier eens hadden gewoond. De ruimtes die zich links en rechts van de tunnel bevonden, waren donkere gaten in de wand en nu die voetstappen. Aan de wanden hingen nog de resten van toortsen die hier eens in alle glorie licht hadden geworpen in de geesten van hen die hier liepen. Drup. Het geluid werd sterker nu de bron ervan zich dichterbij bevond. Nog een bocht,
Adriaen Willemsz
Uit: Ontwakeningen
Verder op reis? Klik en bestel: